Lappendeken
Beste Jane,
Dank voor je reactie op de voorgaande topic. Ja, en het is zo’n mooi land… Ik zit hier nu bijna drie maanden en precies op de helft van mijn tijd hier. Een ding is me nu wel duidelijk: ik snap tamelijk weinig van dit land. Ik ben op een plek, Aarohan, waar de grote dichters, schrijvers, kunstenaars, academici en vooraanstaande journalisten zich graag verzamelen. Menig huidig politicus is een vriend. De meningen op Aarohan omtrent de huidige politieke situatie lopen tussen deze mensen nogal uiteen. Bijvoorbeeld over de MAO’s. Desondanks is het geen reden tot conflict, integendeel. Niemand heeft een definitief standpunt: ‘dit is Nepal nu’. En dat is ook Nepal, het is zo veelzijdig.
Interessant gegeven afgezet tegen de houding van veel westerlingen die hier enige of redelijke tijd zitten. Zo veel van hun hebben een houding dat ze de situatie en Nepal wel snappen. Sommige wedijveren zelf om wie het meeste ‘begrijpt’ van Nepal. Deze houding levert weinig op en wordt betreurd door weldenkende Nepalezen.
Nepal is een lappendeken aan verschillende etnische groepen, ooit (voor een aantal tegen wil en dank) onder het bewind van de eerste koning aaneen gesmeed tot een geheel. Anno nu lijkt iedereen op zoek naar zijn ‘recht en identiteit’.
Wat ik interessant vind aan Aarohan is de zelfverzekerdheid te weten dat ze een groep sterke mensen om zich heen hebben, met kritische beschouwingen op het eigen land zonder de starre houding te hebben ‘wij weten het wel’. En wat vooral boeiend is om waar te nemen: ofschoon de problemen zich in hoog tempo op lijken te stapelen blijft men een zeker optimisme hanteren.
