28/11/2006

Stroomversnelling

Bij Aarohan wordt aan de weg getimmerd en een van afwachtende mentaliteit is beslist geen sprake. Van het weekend ontving ik een mail over waar en hoe ik verblijf, met daarin de volgende kleine mededeling: ‘…lots of things are changed, we have a generator now, you will see…’.
Klein zinnetje grote impact, want al hebben ze in Kathmandu stroom, de distributie is beslist niet wat wij hier gewend zijn. Sluit een redelijke hoeveelheid apparaten aan en jij en je buren zitten gezellig in het donker. Met een generator is die zwakte uit je productie gehaald.
Met het Ibsen festival werd al wel duidelijk dat Aarohan niet in de marge’s vertoefd, en grotere bekendheid begint te krijgen met hun werk en doelen, het zal ongetwijfeld bijdragen om dit soort investeringen te kunnen doen. Zaterdag hoor ik het allemaal wel. Het is in elk geval een erg fijn vooruitzicht om ergens aan het werk te gaan waar de gedrevenheid zo hoog is.

21/11/2006

Opmaat

Vandaag is bij notaris Mr. L.D. Pels Rijcken de akte ondertekend voor de stichting Aarohan Nederland. Inschrijving bij de KvK is de volgende stap.
Niet alleen heeft stichting Aarohan Nederland in de persoon Leonard Pels Rijcken een sociaal maatschappelijk betrokken notaris getroffen, maar tevens een hartelijk sponsor!

Het afscheid is begonnen. Vandaag voor de vierde keer op Schiphol geweest om goederen af te leveren. Nog een keer naar Schiphol, maar dan om naar Aarohan te vertrekken.
Morgen mijn laatste dag bij het Waterschap, waar de baan van ‘voor een tijdje zomerkracht’ veranderde in een plek waar ik veel ruimte had dit project te initiëren, én een plek waar ik leuke uitdagingen kreeg om vanuit mijn achtergrond mee te denken in het automatiseringsproces.

15/11/2006

Tension

De afgelopen maanden hebben voor mij in het teken gestaan van werven van fondsen voor dit project. Ik voel me dankbaar en gesteund door alle support die ik daarbij heb gekregen.
Nu 1 december onvermijdelijk nadert, en ik voor mezelf de balans aan het opmaken ben, merk ik pas hoeveel de afgelopen maanden van intense voorbereiding mij hebben gekost. Ik kijk er enorm naar uit om te starten met het dit uitdagende project, maar tot mijn spijt merk ik dat mijn gezondheid me de laatste tijd toenemend in steek laat. Daarbij voel ik de onzekerheid of alles gaat zoals ik dat voor ogen heb, ik ben me er van bewust dat de lat steeds hoger is komen te liggen.
Ik heb geprobeerd me zo goed mogelijk op alles voor te bereiden, maar onzekerheidsfactoren hou je, zeker gezien de omstandigheden daar.
Dat is ook wat het extra spannend maakt: ik ken wel wat mensen in Nepal, ik heb een goed contact met Sunil, maar ik heb daar geen enkele collega waar ik op terug kan vallen.

Mijn broer gaf me de raad ook dit te delen, je als lezer mee te nemen in beide kanten van de medaille.