Lappendeken
Beste Jane,
Dank voor je reactie op de voorgaande topic. Ja, en het is zo’n mooi land… Ik zit hier nu bijna drie maanden en precies op de helft van mijn tijd hier. Een ding is me nu wel duidelijk: ik snap tamelijk weinig van dit land. Ik ben op een plek, Aarohan, waar de grote dichters, schrijvers, kunstenaars, academici en vooraanstaande journalisten zich graag verzamelen. Menig huidig politicus is een vriend. De meningen op Aarohan omtrent de huidige politieke situatie lopen tussen deze mensen nogal uiteen. Bijvoorbeeld over de MAO’s. Desondanks is het geen reden tot conflict, integendeel. Niemand heeft een definitief standpunt: ‘dit is Nepal nu’. En dat is ook Nepal, het is zo veelzijdig.
Interessant gegeven afgezet tegen de houding van veel westerlingen die hier enige of redelijke tijd zitten. Zo veel van hun hebben een houding dat ze de situatie en Nepal wel snappen. Sommige wedijveren zelf om wie het meeste ‘begrijpt’ van Nepal. Deze houding levert weinig op en wordt betreurd door weldenkende Nepalezen.
Nepal is een lappendeken aan verschillende etnische groepen, ooit (voor een aantal tegen wil en dank) onder het bewind van de eerste koning aaneen gesmeed tot een geheel. Anno nu lijkt iedereen op zoek naar zijn ‘recht en identiteit’.
Wat ik interessant vind aan Aarohan is de zelfverzekerdheid te weten dat ze een groep sterke mensen om zich heen hebben, met kritische beschouwingen op het eigen land zonder de starre houding te hebben ‘wij weten het wel’. En wat vooral boeiend is om waar te nemen: ofschoon de problemen zich in hoog tempo op lijken te stapelen blijft men een zeker optimisme hanteren.
21/02/2007
People movement
Er zijn momenteel workshops Kachahari, ofwel forumtheatre voor diverse theatergroepen uit Nepal. De bedoeling was het thema constituent assembly, gezien de verkiezingen die in juni plaats moeten vinden. Met dit thema wil men op theatrale wijze de diverse groepen in Nepal politiek bewuster maken. Maar het heeft er alle schijn van dat die maand niet gehaald wordt.
Er zijn hier verschillende krachten werkzaam. De Indiërs die graag een zwak Nepal zien en achter de schermen obscure machtspolitiek bedrijft. De Amerikaanse ambassadeur die met diverse negatieve berichten rond de MAO’s in de kranten de onrust vergroot. De uitgerangeerde koning die van de week zonder instemming van de regering uitlatingen deed die en hoop onrust en woede veroorzaakte. Alles in een multi-etnisch land waar veel groepen zich achter gesteld voelen. En een regering die op alles te laat reageert. Al dan niet door alle factoren.
Er is zo ongeveer een grote schreeuw aan het ontstaan: ‘Maak van Nepal een republiek nog voor juni, voordat de koning weer de macht naar zich toehaalt!’
In plaats van de workshops is men gisteren tezamen met de groep denkers, schrijvers en politici, die aan de basis stonden van de revolte in april, met een ‘forumstuk’ wezen demonstereren voor het parlement. De boodschap is: regering reageer!
Er zijn momenteel workshops Kachahari, ofwel forumtheatre voor diverse theatergroepen uit Nepal. De bedoeling was het thema constituent assembly, gezien de verkiezingen die in juni plaats moeten vinden. Met dit thema wil men op theatrale wijze de diverse groepen in Nepal politiek bewuster maken. Maar het heeft er alle schijn van dat die maand niet gehaald wordt.
Er zijn hier verschillende krachten werkzaam. De Indiërs die graag een zwak Nepal zien en achter de schermen obscure machtspolitiek bedrijft. De Amerikaanse ambassadeur die met diverse negatieve berichten rond de MAO’s in de kranten de onrust vergroot. De uitgerangeerde koning die van de week zonder instemming van de regering uitlatingen deed die en hoop onrust en woede veroorzaakte. Alles in een multi-etnisch land waar veel groepen zich achter gesteld voelen. En een regering die op alles te laat reageert. Al dan niet door alle factoren.
Er is zo ongeveer een grote schreeuw aan het ontstaan: ‘Maak van Nepal een republiek nog voor juni, voordat de koning weer de macht naar zich toehaalt!’
In plaats van de workshops is men gisteren tezamen met de groep denkers, schrijvers en politici, die aan de basis stonden van de revolte in april, met een ‘forumstuk’ wezen demonstereren voor het parlement. De boodschap is: regering reageer!
Geplaatst onder
In Nepal
14/02/2007
Dilemma
Aarohan heeft grond gedoneerd gekregen in het oosten van het land, waar ze uit willen breiden met hun werk en hun theaterschool Gurukul. Er moet vanaf de grond begonnen worden.
Het volgende dilemma doet zich voor. Indisch materiaal: de parcans’s zijn ronduit gevaarlijk, de aansluiting van de socketholders zijn onbeschermd, niet geaard en smelten na een paar uur; de lenzen van de fresnels breken na een paar branduren en het stellen gaat dan ook al niet meer; de lichtopbrengst van de PC’s is ronduit te laag. Over de profiels maar te zwijgen. Zelfs de horizons zijn niets anders dan bouwbakken met een filterraam.
Het goede materiaal in India is… geïmporteerd vanuit Europa, niets deugdelijk gekopieerd. De prijzen ja, de Europese lampen zijn zo duur dat zelf verschepen bijna loont. Helemaal als je goede 2e handslampen op de Europese markt koopt.
Wat men nu doet hier is de armaturen van de vergane Indische fresnels gebruiken als ‘flood’. Goed bekeken, maar al met al naar verhouding toch een dure oplossing. Voor de nieuw te bouwen locatie in Biratnagar wil je zo niet beginnen. Aan de socketholders van de Indische parcan’s en de aarding valt nog wel wat te sleutelen, zodat die lampen veilig en bruikbaar worden tegen een acceptabele prijs. Maar het neemt niet de behoefte aan een redelijke hoeveelheid fresnels, PC’s en profielspots weg. Laat staan dimmers en een lichttafel.
Trouwens, voor de nieuwe zaal hebben ze vorig jaar Indische dimmers gekocht. Nou, dat geld hadden ze net zo goed op de ghats aan de Bagmati rivier met de lijken mee kunnen verbranden. Als je iets boven de 1000 watt wilt dimmen gaat het mis.
Voor Biratnagar is nu een klein budget, ongeveer € 4000,00. Maar waar geef je het geld aan uit? Aan dure naar India geïmporteerde Europese lampen die je vervolgens vanuit India naar Nepal moet importeren? Of met hulp van theatervrienden uit Europa aan 2e hands Europees materiaal en verscheepkosten?
Aarohan heeft grond gedoneerd gekregen in het oosten van het land, waar ze uit willen breiden met hun werk en hun theaterschool Gurukul. Er moet vanaf de grond begonnen worden.
Het volgende dilemma doet zich voor. Indisch materiaal: de parcans’s zijn ronduit gevaarlijk, de aansluiting van de socketholders zijn onbeschermd, niet geaard en smelten na een paar uur; de lenzen van de fresnels breken na een paar branduren en het stellen gaat dan ook al niet meer; de lichtopbrengst van de PC’s is ronduit te laag. Over de profiels maar te zwijgen. Zelfs de horizons zijn niets anders dan bouwbakken met een filterraam.
Het goede materiaal in India is… geïmporteerd vanuit Europa, niets deugdelijk gekopieerd. De prijzen ja, de Europese lampen zijn zo duur dat zelf verschepen bijna loont. Helemaal als je goede 2e handslampen op de Europese markt koopt.
Wat men nu doet hier is de armaturen van de vergane Indische fresnels gebruiken als ‘flood’. Goed bekeken, maar al met al naar verhouding toch een dure oplossing. Voor de nieuw te bouwen locatie in Biratnagar wil je zo niet beginnen. Aan de socketholders van de Indische parcan’s en de aarding valt nog wel wat te sleutelen, zodat die lampen veilig en bruikbaar worden tegen een acceptabele prijs. Maar het neemt niet de behoefte aan een redelijke hoeveelheid fresnels, PC’s en profielspots weg. Laat staan dimmers en een lichttafel.
Trouwens, voor de nieuwe zaal hebben ze vorig jaar Indische dimmers gekocht. Nou, dat geld hadden ze net zo goed op de ghats aan de Bagmati rivier met de lijken mee kunnen verbranden. Als je iets boven de 1000 watt wilt dimmen gaat het mis.
Voor Biratnagar is nu een klein budget, ongeveer € 4000,00. Maar waar geef je het geld aan uit? Aan dure naar India geïmporteerde Europese lampen die je vervolgens vanuit India naar Nepal moet importeren? Of met hulp van theatervrienden uit Europa aan 2e hands Europees materiaal en verscheepkosten?
Geplaatst onder
In Nepal
03/02/2007
‘Dreams of Peach Blossom’
Het derde stuk ‘Dreams of Peach Blossom’ gaat over de rol van vrouwen in de geschiedenis van Nepal en de Nepaleze samenleving. Het is eigenlijk een lang gedicht met een aantal verhaallijnen.
Een dubbele rol voor de vrouwen in Nepal, enerzijds waren ze ondergeschikt en van weinig betekenis, maar tegelijkertijd worden zij in veel gevallen aangewezen als de oorzaak van dingen die mis gingen. Buiten Kathmandu een nog altijd bestaande ‘rolverdeling’.
Ten aanzien van de geschiedenis, deze wordt met name door toerisme en ‘tourguides’ geromantiseerd, geïdealiseerd en goedkoop uitverkocht. In het stuk wordt dit, als intermezzo, met een knipoog belicht.
Foto’s: met dank aan Feia Hemke.
Het derde stuk ‘Dreams of Peach Blossom’ gaat over de rol van vrouwen in de geschiedenis van Nepal en de Nepaleze samenleving. Het is eigenlijk een lang gedicht met een aantal verhaallijnen.
Een dubbele rol voor de vrouwen in Nepal, enerzijds waren ze ondergeschikt en van weinig betekenis, maar tegelijkertijd worden zij in veel gevallen aangewezen als de oorzaak van dingen die mis gingen. Buiten Kathmandu een nog altijd bestaande ‘rolverdeling’.
Ten aanzien van de geschiedenis, deze wordt met name door toerisme en ‘tourguides’ geromantiseerd, geïdealiseerd en goedkoop uitverkocht. In het stuk wordt dit, als intermezzo, met een knipoog belicht.
Foto’s: met dank aan Feia Hemke.
Geplaatst onder
Foto's
01/02/2007
Energie
Nepal is een van de rijkste landen ter wereld aan grondstoffen en aan waterkracht potentieel. Maar ingeklemd tussen China en India is het een speelbal van de grootmachten. Met name India ziet weinig in een rijk Nepal. Er was iedere dag wel ergens een stroomuitval, maar sinds deze week is het gebrek aan stroom zo groot, dat er in iedere wijk voor drie uur geen stroom is. En niemand weet echt precies op welk tijdstip dat is. Gisteren verliet ik mijn huis om op Gurukul verder te werken aan de digitale tekeningen. Net in Baneshwor, de wijk waar Gurukul is, viel daar de stroom uit. De generator wordt daar alleen gebruikt voor de voorstellingen, terecht, want de olieprijzen zijn niet gering. Vanaf volgende week is er per dag een ‘powercut’ van zes uur. (meer…)
Nepal is een van de rijkste landen ter wereld aan grondstoffen en aan waterkracht potentieel. Maar ingeklemd tussen China en India is het een speelbal van de grootmachten. Met name India ziet weinig in een rijk Nepal. Er was iedere dag wel ergens een stroomuitval, maar sinds deze week is het gebrek aan stroom zo groot, dat er in iedere wijk voor drie uur geen stroom is. En niemand weet echt precies op welk tijdstip dat is. Gisteren verliet ik mijn huis om op Gurukul verder te werken aan de digitale tekeningen. Net in Baneshwor, de wijk waar Gurukul is, viel daar de stroom uit. De generator wordt daar alleen gebruikt voor de voorstellingen, terecht, want de olieprijzen zijn niet gering. Vanaf volgende week is er per dag een ‘powercut’ van zes uur. (meer…)
Geplaatst onder
In Nepal
Abonneren op:
Posts (Atom)